ز باغ عافیت رنگ امیدی نیست عاشق را

خدنگ دلنشین نغمه را قندیل نی باشد

به دل غیر از خیال جلوه ات نقشی نمی یابم

به جز حیرت کسی در خانه آیینه کی باشد

محبت غیر خون گشتن نمی دانم چه شی باشد

ز الفت چشم نگشایی به رنگ و بوی این گلشن

که می ترسم نگاه عبرت آلودی ز پی باشد