که ننگ پاست طی کردن بساطی را که طی باشد

ز الفت چشم نگشایی به رنگ و بوی این گلشن

که می ترسم نگاه عبرت آلودی ز پی باشد

گذشتن برنتابد از سر این خاکدان همت

به بادی هم نمی سنجم نوای عیش امکان را

به گوشم تا شکست استخوان آواز نی باشد

ندارد از حوادث توسن فرصت عنان داری