حواس آواره افتاده است از خلوتسرای دل

پری در شیشه جز در عالم دیگر نمی باشد

به سامان جهان پوچ تسکین چیده ایم اما

به این صندل که ما داریم دردسر نمی باشد

وگرنه حلقه صحبت برون در نمی باشد

بلد از عجز طاقت گیر و هر راهی که خواهی رو

خط پیشانی تسلیم بی مسطر نمی باشد