دل جمعی که می خواهی درین کشور نمی باشد

بلد از عجز طاقت گیر و هر راهی که خواهی رو

خط پیشانی تسلیم بی مسطر نمی باشد

زترک مطلب نایاب صید بی نیازی کن

کدورت گر همه باد است بر دل بار می چیند

نفس در خانه آیینه بی لنگر نمی باشد

سواد هر دو عالم شسته است اشکی که من دارم