ازسرکشی خویش دوتا شد چه بجا شد

از کسب صفا شد به دلم کشف معانی

آیینه ام اندیشه نما شد چه بجا شد

زلفش که به خورشید فشاندی سر دامان

با روی توگل لاف طراوت زد ازآنرو

پامال ره باد صبا شد چه بجا شد

در ساده دلی عرض تمنای تو دادیم