هستی صرف همان غفلت آگاهی بود

زندگی زیر قدم دید خمی پیدا شد

بسکه درگلشن ما رنگ هوا سوخته است

بی نفس بود اگر صبحدمی پیدا شد

خبر از خویش گرفتم عدمی پیدا شد

خواب پا برد زما زحمت جولان بیدل

مشق بیکاری ما را قلمی پیدا شد