مینا تهی شد از می چندانکه سنگ ما شد

رنگ بهار هستی تکلیف صد جنون داشت

هر سبزه ای که گل کرد زین باغ بنگ ما شد

اندوه بیدماغی درهم شکست ما را

دل برده بود ما را آن سوی نیستی ها

افسانه قیامت چندی درنگ ما شد

گر فهم راز کردیم یا چشم باز کردیم