داشتم گرد سرش گردیدنی گرداب شد

بازم از شرم سجود امشب عرق بیتاب شد

لآستان او به یاد آمد جبیبم آب شد

تا قیامت بر نمی آیم ز شرم ناکسی

عجز بردیم و قبول بار رحمت بافتیم

آنچه اینجا کاسد ما بود آنجا باب شد

حرص پهلوها تهی کرد ازحضور بوریا