گستاخی ام از محفل آداب بر آورد

نظمم چه فسون خواند که گوش همه کر شد

چون سبحه درین سلسله بیگانگیی نیست

سرها همه پا بود که پاها همه سر شد

گردیدن من گرد سرش حلقه در شد

فریاد که از دل به حضوری نرسیدم

شب بودکه در خانه آیینه سحر شد