گردش فلک دیدی ، ای جنون تامل چیست

احوالی ضرور افتاد قند ما مکرر شد

در جهان نومیدی محو بود آفتها

آررو فضولی کرد جستجو ستمگر شد

دور، دور بیباکی ست شیشه وقف ساغر شد

هرچه با جنون پیوست زکمین آفت رست

پاسبان خود گردید خانه ای که بی در شد