دور، دور بیباکی ست شیشه وقف ساغر شد

در جهان نومیدی محو بود آفتها

آررو فضولی کرد جستجو ستمگر شد

گردش فلک دیدی ، ای جنون تامل چیست

هرچه با جنون پیوست زکمین آفت رست

پاسبان خود گردید خانه ای که بی در شد

خواب گل در این گلشن تهمت خیالی بود