هرچه با جنون پیوست زکمین آفت رست

آررو فضولی کرد جستجو ستمگر شد

گردش فلک دیدی ، ای جنون تامل چیست

دور، دور بیباکی ست شیشه وقف ساغر شد

پاسبان خود گردید خانه ای که بی در شد

خواب گل در این گلشن تهمت خیالی بود

رنگ پهلویی گرداند تا امید بستر شد