پاسبان خود گردید خانه ای که بی در شد

گردش فلک دیدی ، ای جنون تامل چیست

دور، دور بیباکی ست شیشه وقف ساغر شد

هرچه با جنون پیوست زکمین آفت رست

خواب گل در این گلشن تهمت خیالی بود

رنگ پهلویی گرداند تا امید بستر شد

راحت آرزوییها داغ کرد محفل را