سایه تا برخاست از پیش نظر دیوار شد

ننگ خست توام بی دستگاهی بوده است

رفت تا ناخن گشاد پنجه ام دشوار شد

خجلت غفلت قوی تر کرد بر ما رفع وهم

محو او باید شدن تا وارهیم از ننگ طبع

خار از همرنگی آتش گل بی خار شد

بیدل افسون هوس ما را ز ما بیگانه کرد