ناله گل ناکرده نگذشتم ز عبرتگاه دل

شوخی یک نرگسستان چشمکم بیدار شد

زان لب خندان به خاکم آرزوها خفته است

چون سحر خواهد غبار من تبسم زار شد

تنگی این کوچه ام چون نی خرام افشار شد

جز غرور ما و من این دشت پالغزی نداشت

تا نفس در لب شکستم راه دل هموار شد