یک شرر ازپرده بیرون زد چراغ طور شد

بسکه دیدم الفت آفاق لبریز گزند

دیده احباب بر من خانه زنبور شد

بیقرارانت دماغ حسرتی می سوختند

دل چه سامان کز شکست آرزو بر هم نچید

بس که مو آورد این چینی سر فغفور شد

بود بی تعمیریی صرف بنای کاینات