دل چه سامان کز شکست آرزو بر هم نچید

دیده احباب بر من خانه زنبور شد

بیقرارانت دماغ حسرتی می سوختند

یک شرر ازپرده بیرون زد چراغ طور شد

بس که مو آورد این چینی سر فغفور شد

بود بی تعمیریی صرف بنای کاینات

دل خرابی کرد کاین ویرانه ها معمور شد