گاه توفان غضب از چین ابرو باک نیست

دل خرابی کرد کاین ویرانه ها معمور شد

ترک انصاف از رسوم انتظام یمن نیست

بسکه چشم از معنی ام پوشید حاسد، کور شد

از شکست پل نترسد سیل چون پر زور شد

زبن همه حسرت که مردم در خمارن مرده اند

جمع شد خمیازه ای چند و دهان گور شد