آبله بی سعی پامردی نمی آید به دست

از شکست پل نترسد سیل چون پر زور شد

زبن همه حسرت که مردم در خمارن مرده اند

جمع شد خمیازه ای چند و دهان گور شد

ربشه تاک از دویدن صاحب انگور شد

محنت پیری ست بیدل حاصل عیش شباب

هرکه شب می خورد خواهد صبحدم مخمور شد