شنید آن سخن گردیه شاد شد

که با رنج و تیمار خویشان توی

نخواهم که گویند زیشان سخن

جز از تو اگر نو بود گر کهن

ز بیغاره دشمن آزاد شد

همی رفت روی زمین را بروی

همی آفرین خواند بر فر اوی