موجها تا قطره زین دریا به بیباکی گذشت

فکر نازک عالمی را سرمه تقریر شد

موی چینی بر صداها جاده شبگیر شد

گوهر ما را ز خودداری گذشتن دیر شد

آب می گشتیم کاش از ننگ بیدردی چو کوه

کز دل سنگین عرقها بر رخ ما قیر شد