زین همه اسباب بیرون تا کجا آید کسی

سرمه گردیدن به یاد آمد بم ما زیر شد

طبع ما را عجز، نقاش هزار اندیشه کرد

ناتوانی مو دمید و کلک این تصویر شد

چین دامان بلندم خار دامنگیر شد

قدر زانو اندکی زین بیش بایستی شناخت

بر در دل حلقه زد اکنون که بیدل پیر شد