نشد آن که از دل گرم کس به تسلیی کشدم هوس

به کدام فرصت ازین چمن هوس از فضولی اثر کشد

شبیخون به عمر خضر زنم که نفس شراب سحر کشد

بتپم درآینه چون نفس که زجوهرم ته پر می کشد

نگرفت گرد نه آسمان سر راه هرزه خرامی ام

مگرم تامل نقش پا مژه ای به پیش نظر کشد