ننگ عدالت است اگرکوه کم عدس کشد

هرزه در است گفتگو ورنه تامل نفس

پیش برد ز کاروان هر قدمی که پس کشد

سنگ ترازوی وقار میل شکست کس نکرد

آتش سنگ طینتیم شعله شمع فطرتیم

حیف که ناز سرکشی گردن ما به خس کشد

عهد وفاق بسته ایم با اثر شکست دل