خوابناکان می رمند از آگهی

فکر امروزم به فردا می کشد

تا خرد باقی ست صحرای جنون

دامن از آلایش ما می کشد

سایه ازخورشید خود را می کشد

سخت بیرنگ است نقش مدعا

عالمی تصویر عنقا می کشد