کوه از دامن اگر پا می کشد

عقل گو خون شو که تفتیش جنون

یک جهان شور از نفس وامی کشد

ما گرانجانان ز خود وامی کشیم

تر زبانی خفت عقل ست و بس

صد شکست از موج دریا می کشد

محمل رنگ از شکستن بسته اند