می رویم از خویش وخجلت می کشیم

خار و خس از شعله بالا می کشد

شوق تا بر لب رساند ناله ای

گرد دل دامان صحرا می کشد

ذوق آغوش که ما را می کشد

عشق خونخوار از دم تیغ فنا

دست احسان بر سر ما می کشد