عمرها شد پای خواب آلود من

دست احسان بر سر ما می کشد

خودگدازی ظرف پیدا کردن است

اشک دریاها به مینا می کشد

انتقام از سعی بیجا می کشد

نی نشان دارم نه نام اما هنوز

همت من ننگ عنقا می کشد