دیده هر جا حلقه می یابد به گوشم می کشد

زبن همه شوری که دارد کارگاه اعتبار

اندکی افسانه مجنون به هوشم می کشد

نقش پای رفتگان ، صفرکتاب عبرت است

بر که بندم بیدل از غفلت خطای زندگی

کم گناهی نیست گر دوشم به دوشم می کشد