جسم گرشد خاک بیدل رفع اوهام دویی ست

گاه حیرت داغم از قدی که مژگان می کشد

می روم از خویش و جز حیرت دلیل جهد نیست

وحشتم در خانه ی آیینه میدان می کشد

شخص از آیینه گم کردن چه نقصان می کشد