وهم میدانها به ذوق هرزه تازی می کشد

نی شرابی دارد این محفل نه دور ساغری

مست تا مخمور یکسر خودگدازی می کشد

خلق درکار است تا پیش افتد از دست امل

میهمان عبرتی زین گرد خوان غافل مباش

آب و نان اینجا به بولی و به رازی می کشد

تا نفس باقست با آلایش افتادست کار