شمع را دیدیم روشن شد رموز انجمن

آب و نان اینجا به بولی و به رازی می کشد

تا نفس باقست با آلایش افتادست کار

دیده تا دل زحمت رخت نمازی می کشد

هر سر اینجا آفت گردون فرازی می کشد

پاس آب رو غنیمت دان که گل هم در چمن

ازکم آبی خجلت رنگ پیازی می کشد