به دل گداخته کن طرب که در این سراب جنون تعب

خجل است جور چینیی که به مو رسید و سفال شد

ز غبار لشکر زندگی دو سه روز پیشترک برآ

حذر از تلاش دو مویی ات که هجوم رستم زال شد

چو عقیق بر لب تشنگان ، جگر آب گشت و زلال شد

ستم است جوهر غیرتت به فسردگی فشرد قدم

بکش انفعال سیه دلی اگر اخگر تو زگال شد