چو عقیق بر لب تشنگان ، جگر آب گشت و زلال شد

ز غبار لشکر زندگی دو سه روز پیشترک برآ

حذر از تلاش دو مویی ات که هجوم رستم زال شد

به دل گداخته کن طرب که در این سراب جنون تعب

ستم است جوهر غیرتت به فسردگی فشرد قدم

بکش انفعال سیه دلی اگر اخگر تو زگال شد

سحر غناکده حیا به نفس نمی برد التجا