چه غرض به طبع توبال زد که تبسم تو سوال شد

ستم است جوهر غیرتت به فسردگی فشرد قدم

بکش انفعال سیه دلی اگر اخگر تو زگال شد

سحر غناکده حیا به نفس نمی برد التجا

نفسی زدی و جهان گرفت اثر ترانه ما و من

که شکست شیشه محفلت که صدا به رنگ خیال شد

ز حضور غیبت کامها همه راست زحمت مدعا