تو چه بیدل از همه قطع کن که وقوع رفت و محال شد

نفسی زدی و جهان گرفت اثر ترانه ما و من

که شکست شیشه محفلت که صدا به رنگ خیال شد

ز حضور غیبت کامها همه راست زحمت مدعا