کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 36

سرش پر ز کین و زبان پر دروغ

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 33

    یکی مرد بدنام و رخساره زرد

    #
  2. 34

    بد اندیش و کوتاه دل پر ز درد

    #
  3. 35

    همان بد دل و سفله و بی فروغ

    #
  4. 36

    سرش پر ز کین و زبان پر دروغ

    انتخاب‌شده
  5. 37

    دو چشمش کژ و سبز و دندان بزرگ

    #
  6. 38

    بران اندرون کژ رود همچو گرگ

    #
  7. 39

    همه موبدان مانده زو در شگفت

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 36 از «بخش ۵۹ - برآمد برین روزگاری دراز...» است.