چراغ خلوتم آخر نگاه پیر کنعان شد

حجاب اندیش خورشید حضور کیست این گلشن

که گل چون صبح در گرد شکست رنگ پنهان شد

به رو ی غیر در بستم ز رنج جستجو رستم

بهار صد گلستان مشربم از تازه روییها

چو صحرایم گشاد جبه طرح انداز دامان شد

زگنج فقر نقد عافیت جستم ندانستم