تسلیم ز آفات جهان باک ندارد

بسمل ز خم طرف کلاه تو توان شد

باید همه تن دل شد و آشفت و جنون کرد

تا محرم گیسوی سیاه تو توان شد

در جیب خودم محو پناه تو توان شد

ای خاک خرامت گل فردوس به دامن

کو بخت که پامال گیاه تو توان شد