الفت دل نه همین حایل عزم نفس است

پیر گردیدم و هستی سبب ننگ نشد

چون کمان ، خانه بی بام و درم تنگ نشد

آبله پای که بوسید که او لنگ نشد

بی صفا محرمی خویش چه امکان دارد

سنگ تا شیشه نشد آینه سنگ نشد