آسایشم به راه تو یک نقش پا نبست

آخر ز سرگذشت و نصیب گلو نشد

افسوس ناله ای که به کویش رهی نبرد

آه از دلی که خون شد و در پای او نشد

جمیعتم ز زلف تو یک تار مو نشد

عمری ست خدمت لب خاموش می کنم

ای بخت ناز کن که نفس هرزه گو نشد