دل سف رخت به رنگی که کبابم نمکین شد

شب حسرت دیدار توام دام کمین شد

هر ذره ز اجزای من آیینه نگین شد

خاکستر از اخگر چقدر شور برآورد

عبرتکده دهر ز بس خصم تسلی است

چون چشم شررخانه من خانه زین شد

برق رم فرصت سر و برگ طلبم سوخت