صد ناله تمنا نفس بازپسین شد

عبرتکده دهر ز بس خصم تسلی است

چون چشم شررخانه من خانه زین شد

برق رم فرصت سر و برگ طلبم سوخت

زنداز نیرنگ خیالم چه توان کرد

رحم است بر آن شخص که او آینه بین شد

انکار نمود آنچه ز صافی به در افتاد