درکیسه ما مایه خیال است درم نیست

حیف است کسی در طلب آینه کوشد

جز جبهه ما کز تری آرد عرقی چند

کس آب ز سرچشمه خورشید ننوشد

دریا گهر راز به ماهی چه فروشد

یک گوش تهی نیست ز افسون تغافل

حرفی که توان گفت مگر پنبه نیوشد