یک گوش تهی نیست ز افسون تغافل

کس آب ز سرچشمه خورشید ننوشد

درکیسه ما مایه خیال است درم نیست

دریا گهر راز به ماهی چه فروشد

حرفی که توان گفت مگر پنبه نیوشد

بیدل به حیا چاره افلاس توان کرد

عریانی اگر جامه ندارد مژه پوشد