بیدل به حیا چاره افلاس توان کرد

دریا گهر راز به ماهی چه فروشد

یک گوش تهی نیست ز افسون تغافل

حرفی که توان گفت مگر پنبه نیوشد

عریانی اگر جامه ندارد مژه پوشد