گل بهشت شود غنچه بهر بوس دهانت

گمان مبر ره شوق آنکه چشم بست بپوشد

ز وهم جاه چه موهاست در دماغ تعین

غرور چینی این انجمن شکست بپوشد

لب تو زاهد اگر عیب می پرست بپوشد

به طعن بیدل دیوانه سربرهنه نیایی

مباد کفش ز پا برکند به دست بپوشد