همه خانه از موش بگذاشتند

ز برشان همی سنگ بر سرزنم

همی جست جایی که بد یک درم

خداوند او را فگندی به غم

دل از بوم آباد برداشتند

چو باران بدی ناودانی نبود

به شهر اندرون پاسبانی نبود