به ذوق سدره و طوبی تو هم دندان به سوهان زن

بقدر ریشه مستی آستین تاک می مالد

سخن بی پرده کم گوییدکاین افسانه عبرت

به گوشی تا خورد اول لب بیباک می مالد

امل کام جهانی را به این مسواک می مالد

صفای دامن صبح و نم شبنم چه ننگ است این

فلک صابون همین بر خامه های پاک می مالد