صفای دامن صبح و نم شبنم چه ننگ است این

به گوشی تا خورد اول لب بیباک می مالد

به ذوق سدره و طوبی تو هم دندان به سوهان زن

امل کام جهانی را به این مسواک می مالد

فلک صابون همین بر خامه های پاک می مالد

در بن گلشن ز وضع لاله وگل سیر عبرت کن

که یک مژگان گشودن سینه بر ضد چاک می مالد